Operacja łękotki (łąkotki)

uszkodzenie łękotkiŁękotki, zwane także łąkotkami, to dwie chrząstki w kolanie, kształtem przypominające półksiężyce, które są zlokalizowane pomiędzy kością udową a piszczelową. Są one kluczową częścią kolana i zbudowane są z tkanki łącznej, a 90% z kolagenu. W kolanie znajdują się dwie łąkotki: przyśrodkowa oraz boczna. Zadaniem łąkotki jest równomierny rozkład obciążeń oraz amortyzowanie wstrząsów, jakie wywoływane są poruszaniem się oraz uprawianiem sportu. Dla uświadomienia sobie roli, jaką odgrywają łękotki, można podać, że podczas spaceru chrząstki te dźwigają ciężar o 2 do 5 razy większy niż wynosi waga naszego ciała, w przypadku bardziej wyczynowej aktywności fizycznej ciężar ten równa się nawet 20-krotności naszej wagi. Innymi funkcjami łąkotki są: zapewnienie większej stabilizacji kolana m.in. podczas ruchów rotacyjnych, zapobieganie nadmiernemu rozciąganiu torebki stawowej i więzadeł oraz smarowanie stawu, które ma chronić przez zbyt dużym tarciem sąsiadujących powierzchni stawowych. W uproszczeniu, łąkotka pełni funkcję gąbki, wypełnionej płynem i wzmocnionej włóknami kolagenowymi.

Symptomy uszkodzeniauszkodzenie łąkotki

Do objawów, mogących wskazywać na chorą łękotkę należą: ból (odczuwany w okolicy szpary stawowej lub w całym kolanie), uczucie zablokowania w stawie oraz tzw. uciekanie kolana, który objawia się następująco: pojawia się chwilowy ostry ból, po czym szybko ustępuje, po nim następuje utrata równowagi i upadek. Jeśli wystąpią wymienione wyżej dolegliwości, należy niezwłocznie udać się do ortopedy, który zdiagnozuje schorzenie poprzez badanie kolana, dla potwierdzenia może zlecić również badanie za pomocą rezonansu magnetycznego.

Najłagodniejszą postacią schorzenia jest przeciążenie łąkotki, które leczy się fizykoterapią – głównie krioterapią, laserem i zabiegami magnetoterapii. W przypadku niezbyt rozległego naderwania chrząstki, również poleca się zabiegi fizykoterapii, ponieważ istnieje prawdopodobieństwo, że łękotka zregeneruje się sama. Metodę leczenia wybiera jednak ortopeda, który trafnie oceni stopień uszkodzeń.

Uszkodzenie łąkotkioperacja łękotki

Uszkodzenie łąkotki może nastąpić na kilka sposobów – przy dużych przeciążeniach lub też w wyniku powtarzających się w czasie pomniejszych urazów. Z wiekiem na skutek rozwijania się włókien kolagenowych w stawach łękotki tracą swoją elastyczność i zużywają się.

Statystycznie więcej przypadków uszkodzenia łąkotki notuje się wśród kobiet, co może wiązać się ze zmianami hormonalnymi, które z wiekiem przyczyniają się do słabnięcia mięśni i więzadeł. U mężczyzn schorzenie to może pojawić się najwcześniej między 30. a 40. rokiem życia.

Wyróżnia się kilka typów urazów łękotki, z których każdy ma swoją nazwę: uszkodzenie pionowe podłużne (zwane rączką od wiadra), uszkodzenie skośne, uszkodzenie poprzeczne, uszkodzenie poziome (rozwarstwienia), uszkodzenie złożone oraz uszkodzenie łękotki brzeżne, zwane języczkiem lub dziobem papugi. Najczęściej spotykane są uszkodzenia skośne typu dziób papugi.

Istnieją dwa rodzaje uszkodzeń łękotki – leczące się samoistnie oraz wymagające operacji. Pierwsza grupa, czyli uszkodzenia leczące się samoistnie, dotyczą podłużnych uszkodzeń łąkotki, nie przekraczających dziesięciu milimetrów. Tutaj wystarczy odpoczynek, odciążenie nogi, chłodzenie stawu, stosowanie leków przeciwzapalnych oraz rehabilitacja. Kiedy jednak zabiegi te nie pomagają, a na dodatek dochodzą do nich takie objawy jak ciągły ból, obrzęk, uczucie blokowania się kolana, trzeba koniecznie wykonać badanie USG lub MRI. Ono może wskazać uszkodzenie, które wyleczyć może jedynie operacja łękotki. Dawniej w wielu przypadkach uszkodzoną łąkotkę po prostu usuwano. Obecna wiedza medyczna każe lekarzom walczyć o łękotkę, bowiem usuwanie chrząstki powoduje bardzo szybkie zużywanie się stawu.

Operacja łękotkileczenie łękotki

Najczęściej stosowaną techniką operacyjnego leczenia uszkodzonej łąkotki jest artroskopia. Najpierw bada się uszkodzenie kamerą, wprowadzaną do stawu, a potem poprzez nacięcia do stawu wprowadza się narzędzia chirurgiczne. Stosuje się trzy metody zespalania łąkotek igłami z nicią chirurgiczną: inside out, outside in oraz all inside. Nowością w arsenale chirurgów są kotwice do szycia łąkotek, które mocuje się na torebce stawowej. Kotwiczki są biowchłanialne, zatem nie ma potrzeby ich usuwać.

Kiedy łąkotka jest bardzo zniszczona, jedynym sposobem na zapewnienie stawowi kolanowemu odpowiednich warunków do pracy jest przeszczep łąkotki. Najlepiej w tej roli sprawdza się łąkotka pobrana od ludzkiego dawcy. W przypadku nieodwracalnego uszkodzenia nie całej, a części łąkotki, stosuje się substytuty z kolagenu wołowego albo implantu polimerowego. W każdym operacyjnym przypadku leczenia po zabiegu operacyjnym wymagane jest unieruchomienie kończyny na okres od trzech do sześciu tygodni. Niezbędna jest także rehabilitacja, wykonywana przez profesjonalnego fizjoterapeutę.

Cena: 4500 zł – operacja uszkodzeń łąkotki