Kompleksowa rekonstrukcja stopy z paluchem koślawym (haluksy)

Paluch koślawy (potocznie haluksy) i osteochondroza z przerostem dalszej nasady pierwszej kości śródstopia są skutkiem szpotawego ustawienia pierwszego promienia stopy w różnych jej deformacjach.

Przykładowa rekonstrukcja w stopie płaskiej:

• plastyka torebki stawowej z wyrównaniem nasady dalszej pierwszej kości śródstopia, oraz przecięciem torebki stawowej po stronie bocznej przy deficycie przywiedzenia

• wycięcie klina przy podstawie pierwszej kości śródstopia i poprawne ustawienie pierwszego promienia w pozycji czołowej i strzałkowej

• często skrócenie palca drugiego u stopy na poziomie stawu międzypaliczkowego bliższego w celu zniesienia szponiastego ustawienia i podwichnięcia w stawie śródstopno-palcowym, gdzie jest już bolesny modzel.

Po leczeniu operacyjnym stopę stabilizujemy w bucie gipsowym do 2 tygodni, w celu szybkiego wyleczenia rany pooperacyjnej i zmniejszenia bólu. Do 6 tygodni od operacji pacjentka chodzi w bucie odciążającym stopą.

Po 6 tygodniach pacjent ma 3 – 4 tygodniową rehabilitację po której otrzymuje ćwiczenia do domu i normalnie funkcjonuje. Stopa przystosowuje się do nowych warunków około 6 miesięcy. Zależy to w dużej mierze od stopnia deformacji wtórnych. Kompleksowe podejście do leczenia haluksów pozwala na zniesienie bólu, znaczną poprawę kształtu i funkcji stopy oraz na większą dowolność w doborze obuwia.

Rekonstrukcja wrodzonych deformacji stóp u dzieci

Wrodzone stopy płasko-koślawe to jedne z najtrudniejszych wad wrodzonych do leczenia obok stóp porażennych. Wymagają dokładnej diagnostyki, analizy anatomicznej i funkcjonalnej oraz dużego doświadczenia klinicznego od lekarza. Stopę oceniamy w obciążeniu, określamy zakresu ruchu biernego, bilans mięśniowy oraz analizę chodu wykazując stopień zaawansowania deformacji i stan funkcjonalny.
Ustalamy program rehabilitacji w celu uzyskania prawidłowej gry stawowej, dobrego zakresu ruchu biernego i stabilizacji dynamicznej.
Po ocenie stanu funkcjonalnego, usprawnianiu, zdjęciach rentgenowskich w obciążeniu, oraz topografii obciążania stopy na podstawie analizy chodu, ustalamy wirtualnie plan rekonstrukcji stopy i przenosimy na salę operacyjną.

Plan rekonstrukcji:

• korekcja deformacji pierwotnej poprzez artrodezę
• korekcja aparatu torebkowo-więzadłowego w celu prawidłowej kompensacji w sąsiednich stawach
• przeniesienie, wydłużenie przyczepu mięśni w celu poprawy bilansu mięśniowego

Kompleksowość leczenia polega na:

1. Usprawnianie przedoperacyjne mające na celu uzyskanie prawidłowego zakresu ruchu biernego i poprawy bilansu mięśniowego.
2. Rekonstrukcja na poziomie stawu, aparatu torebkowo-więzadłowego i strukturach mięśniowych, w celu poprawy stabilizacji statycznej i dynamicznej stopy (czego nie można było uzyskać w wyniku usprawniania).
3. Rehabilitacja po leczeniu operacyjnym w celu odzyskania prawidłowej funkcji stopy w nowych warunkach strukturalnych w celu odzyskania prawidłowej kompensacji fizjologicznej.

Rekonstrukcja stóp porażennych

Wymagają odmiennej taktyki postępowania jak stopy pierwotnie strukturalne, gdyż przyczyną zaburzeń funkcji i w konsekwencji deformacji strukturalnych jest pierwotne zaburzenie bilansu mięśniowego wokół stawów w wyniku uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego, który powoduje zaburzenie działania ośrodków rdzeniowych ruchu, powodując nadmierną reakcję na rozciąganie, wzmożone napięcie spoczynkowe mięśni a w konsekwencji zaburzenie bilansu mięśniowego.
W stopach porażennych na początku oceniamy zaburzenie bilansu mięśniowego, patologiczną kompensację ruch a na samym końcu wtórne zmiany w kościach i stawach.
Badaniem klinicznym oceniamy: siłę mięśni wg skali spastyczności, zakres ruchu biernego, subiektywnie oceniamy na podstawie obserwacji chód i jego patologiczną kompensację oraz obiektywną na podstawie analizy chody przy pomocy aparatów.

Wirtualnie ustalamy taktykę operacyjną jedno lub dwuetapową:

• w pierwszym etapie poprawiamy bilans mięśniowy
• w drugim etapie koryguję deformacje kostno-stawowe

Po rekonstrukcji stabilizujemy stopę w opatrunku gipsowym, następnie w żywicowym do obciążania i rehabilitacji. Rehabilitacja jest zwykle wieloetapowa, gdyż w stopach porażennych na efekty fizjologicznej kompensacji czekamy wiele miesięcy a nawet lat. Stopy porażenne przed i po operacji z reguły wymagają zaopatrzenia ortopedycznego.

Skrócenie za długiego palca stopy

W przypadku za długiego palca lub palców stopy istnieje możliwość chirurgicznej korekcji tej niedoskonałości. Zabieg można wykonać w znieczuleniu miejscowym lub mieszanym (z niedokrwieniem kończyny). Polega na korekcji palców, którą wykonujemy na poziomie stawów między-paliczkowych bliższych rzadziej dalszych. Pozwala to nam na korekcję osi oraz skrócenie palca. Palce stabilizujemy za pomocą drutów Kirschnera, nierozpuszczalnych tytanowych PIN-ów, (których nie musimy usuwać ), oraz za pomocą wchłanialnych implantów, które posiadają własną pamięć – rozprężając się w kości stabilizują odłamy. W postępowaniu pooperacyjnym stosujemy buty ze sztywną podeszwą przez okres kilku tygodni.